Kijk, dit is nou Brigitte.
Ze woont naast opa. 
Ik mag wel eens bij haar spelen. 

Ze heeft wel drie naaimachines. 
Laatst was er eentje kapot en toen heeft opa hem weer kunnen maken.
In de woonkamer van Brigitte liggen overal grote stapels met stoffen. Ze zegt dat die stoffen soms van heel ver weg komen. Dat andere mensen die stoffen niet meer willen hebben. Dat ze geen zin hebben om er nog iets van te maken. Dan neemt Brigitte ze mee.

Brigitte heeft gezegd dat ze jasjes gaat naaien van die stoffen. Ik krijg er ook 1. Met heel veel zakken. Brigitte zegt dat de stof van mijn jasje uit Indonesie komt. De randjes van de zakken maakt ze van een stof uit Italie. Niemand heeft straks zo’n zelfde jasje als ik. Dat vind ik dus echt heel cool.

Oké, nu ga ik vissen.
Doei WildFish!